Takot na akong mamatay



Noong una’y walang takot sa makamundong paglalakbay
Sapagkat ito’y normal na daanan na tayo’y ipinapanday
Magdamagang lakara’y paa’y sadyang tunay na sanay
Matapang na sumusuong sa kadaliman at lumbay.

Sugo ni bathala paa ma’y tuluyang magpantay
Sa iyong pagdating kabanata’y nagbagong tunay
Buhay na sadyang kay lungkot nilagyan mo ng kulay

Malabo man tayo sa totoong buhay,
Pag-irog ko sa ngalan mo ay sadyang dakila at tunay,
Ngayo’y nakita ka’t ulo’y sayo ay dumantay
Maaari bang maging alipin at ako’y iyong maging bantay?

Pag-ibig kong ito 'di laging sukdulan, paminsa’y lantay
ngunit ito’y sa araw-araw manantiling buhay,
Pangako, walang araw na mararamdamang tila may patay

Naksama ka't naramdaman ang ligayang tunay.
Marahil hindi na bibitaw hanggang sa kabilang buhay,
Mga salita ko'y ililimbang at gawin mo itong patunay,
kung hindi pa din mawari, isama mo ito sa ating hukay
Kaya't ngayon nag-iingat na ako, at ayokong sa malayo maglakbay
Takot sa mga dating kalyeng aking binabaybay
Masugid na pinipili ang daan saba’y alalay sa aking saklay

Pagkat ayoko nang mamatay simulan ng ika'y mangyari sa aking buhay
Takot akong hindi ka kasama sa susunod na kabanata
Naubos na ang way, tugma’y sadyang lupaypay
Ganito ang lumbay, kapag ikaw tuluyan nang humiwalay
Ngunit tinig, at pintig ng aking buhay sa’yo lamang iaalay.
Hindi ako duwag na sadyang ayaw ialay ang aking buhay,
Takot na ako na ngayo'y mamatay,
'pagkat ayoko na ika’y maiwan sa ating pangakong paglalakbay.


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Tulang 'di para sa akin.

May karamihan nadin ang tulang nagawa ko, pili, gawa para isang mumunting alala ng isang tao sa  buhay ko. Isang tanda ng mga bagay pinagdaanan ko, isang marka na sa pagsabi ng mga problemang to, ipinadaan ko sa mga letra at sa papel inilimbag na pagkatapos ng ilang libong taon sa sining aking iaambag.  Talaga ngang buhay kona ang sining ng tula, talagang kahit buhay kona ang laman na nito ay nakakagulat at may takot padin pala. Gulat na makita nila ang di totoong ako dahil sa kulay, sukat at tugma na nasa mga letra. At takot na makilala nila kung sino ako base sa mensahe, bigat at dedikasyon ng bawat bigkas ng tulang alay para sayo. Pero isang napakalaking tanong na bumabagabag sa isip ko, kailan ba ang ang huling panahon na aking natatandaan, na nakabasa ako ng tulang para sakin, isang tula, isang tulang di saakin ang gawa. Mensahe ng pag-ibig na inabot para sakin, mensahe ng pag-ibig na ginamit ang sarili kong estilo laban sakin. Mensahe ng pag-ibig na kahit kelan ...
Read more

If you will ever leave me

If you ever have any plans of leaving me, can you please consider some little things I want to have before, on or after that day comes. These will be the last things I want. If you will ever walk away from my life, do me a favor. Please walk a little bit faster, or run if you can, coz' I can't  promise not to beg, I cannot promise not to follow you, I will. I will always do. So please do it faster, or if possible, ride a bus, a public utility jeepney, a bicycle, a horse, a unicorn, a dragon, a ferrari or lamborghini, I don't care! just please be fast so I won't keep up. So I will lose track of your face, of your warm embrace, of your smiles of our total travelled miles. Please make it faster than usual. If you ever turn your head away from me, be certain. Never ever look back again. Do not show me your eyes, I don't want to see you looking at me at one final glance, I don't want to see your face, I cannot remember your emotions, for it will only make it so h...
Read more

Hey It's me

Hey, it's me. Someone who  you told to be important in your life but never got the chance to feel it. Someone who you saw the significance in the first place, but never saw my love coming. Hey, It's me, and I'm feeling a little bit better now. Trying to let you go, trying to forget you somehow. It's been months, since you told me indirectly to leave. When you told me goodbye. You made me felt goodbye, with the use of your eyes, that you look up to me, but not enough to see me with you down on the isle. You made me felt the pain, using your hands, that you yourself is always a helping hand but always short not to touch my soul. You made me hear, with the use of your tongue, the words of motivation to keep on fighting but never to hear the Language of your love. You made me think to be a better person using your Ideas and Principles, but theoretical enough to stay as an Idea and with no practical use in your life. Just like me, Im useless. You made me feel Im no...
Read more